نام دیگر: فلفل فرنگی
نام علمی: Capsicum auum
نامهای عمومی:Cayee pepper, Capsicum, Chili pepper, Red pepper, American peppe
از قدیم، فلفل را به عنوان ضدآسم، ضدتب، درمان عفونتهای دستگاه تنفسی، مشکل هضم غذا، مرهم و ضدسرطان مصرف میکردند.
ماده اصلی آن، کاپساایسین، دارای خاصیت محرک، ضددردهای عصبی موضعی، ضدورم، ضدآرتریت و ضدروماتیسم است.
مصرف خوراکی فلفل، دارای خواص محرک گردش خون، ضداکسیدان، کاهشدهنده کلسترول و چربی خون است (که با این اثر میتواند باعث جلوگیری از تنگی و گرفتگی عروق شود).
همچنین دارای خاصیت کاهش چسبندگی پلاکت میباشد که با این عمل، از لخته شدن خون و ایجاد سکته، جلوگیری میکند.
پژوهشهای کلینیکی جدید نشان داده است که مصرف کرمهای حاوی 0/75- 0/25 درصد کاپساایسین به صورت موضعی تا چهار بار در روز میتواند در کاهش دردهای آرتریت، روماتیسم و کاهش آثار پسوریازیس، مؤثر باشد.
این آثار نیز با خوردن فلفل و گنجاندن آن در رژیم روزانه، میتواند بر بدن اعمال گردد.
فلفل جزء گیاهان بدون خطر است، ولی ممکن است در بعضی افراد ایجاد حساسیت کند.
همچنین مصرف بیش از اندازه آن، ممکن است باعث التهابات روی پوست بدن، غشای مخاطی و مخاط معده و روده گردد.
برچسب:
نویسنده: علی جلالی